Ο θυμός

Share:

Ελισάβετ Αντωνιάδου – Κοινωνική λειτουργός και Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

www.ear-ndi.gr

Το συναίσθημα του θυμού είναι από τα πιο παρεξηγημένα Συχνά δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να θυμώσει ή νιώθουμε ενοχές όταν ξεσπάμε. Συχνά ακούμε ότι οι καλοί ή οι ώριμοι ή ακόμα, οι μορφωμένοι άνθρωποι δεν θυμώνουν. Ότι όταν θυμώνουμε χάνουμε το δίκιο μας. Και πολλά άλλα.

Γιατί οι άνθρωποι θυμώνουν;

Ο θυμός επιστρατεύεται, όταν πρόκειται για την αποφυγή ή τη διαχείριση κάποιου ισχυρού και απειλητικού συναισθήματος (π.χ. άγχους, θλίψης και άλλων αποδιοργανωτικών συναισθημάτων), με τελικό στόχο την διατήρηση της αυτοεκτίμησής.

Ο θυμός επιδιώκει να υπερασπιστεί την συγκρότηση του εαυτού, συχνά εμφανίζεται όταν βιώνουμε την αμφισβήτηση της ιδανικής του εικόνας. Η παρουσία του μας υπενθυμίζει ότι νιώθουμε αδικία, απειλή, αμφισβήτηση, υποτίμηση, απογοήτευση, ματαίωση κ.α. Επίσης εμφανίζεται όταν οι ανάγκες του εαυτού δεν ικανοποιούνται ή καταπατώνται.

Ο θυμός κάθε ανθρώπου συγκροτεί και εκφράζει την ίδια του την ταυτότητα. Είναι πολύ σημαντικές οι πληροφορίες που μπορεί κανείς να αντλήσει από την παρατήρηση της έκφρασης του θυμού του.

Ποιο πρόσωπο έχει ο δικό μου θυμός;

Πως εκφράζεται;

Τι υπερασπίζεται για μένα;

Τι λέει σε μένα, «ποιος είμαι»;

Τελικά ο θυμός μου εμφανίζεται και επιβάλει την παρουσία του προς όφελος μου ή προς ζημία μου;

Καθένας μας μπορεί να αντιληφθεί εάν ο τρόπος έκφρασης του θυμού του ή σε ακριβώς αντίθετη περίπτωση η μη έκφραση του αποβαίνει ωφέλιμη ή όχι ως προς τις σχέσεις και τους στόχους του.

Είναι σημαντική η αποδοχή του συναισθήματος μας για να περάσουμε στην δυνατότητα της διαχείρισης του. Ο θυμός μπορεί να είναι τόσο πολύτιμος στην ζωή μας όσο και καταστροφικός. Κρίσιμο ζήτημα είναι εάν τον αποδεχόμαστε ως μία προσωπική μας πραγματικότητα είτε μας αρέσει είτε όχι ή εάν προσπαθούμε να τον κουμαντάρουμε ή να τον εξαφανίσουμε. Με λίγα λόγια να κοροϊδέψουμε τον εαυτό μας ότι μπορούμε να τον ελέγξουμε.

Μπορεί να σκέφτομαι ότι θέλω να θυμώσω, να σκέφτομαι ότι ταιριάζει στην περίσταση, στις συνθήκες και να μην το αισθάνομαι ή ακριβώς το αντίθετο που είναι τόσο σύνηθες. Ο θυμός όπως όλα μας τα συναισθήματα μας δεν συμβαδίζει απαραίτητα με τις ιδέες, την ηθική ή τις σκέψεις μας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κακώς υπάρχει, ότι είμαστε λάθος «προγραμματισμένοι» απλά ότι δεν κατανοούμε την πραγματική του φύση. Τον πραγματικό λόγο εξαιτίας του οποίου εμφανίστηκε. Συνήθως όταν είμαστε «χωρίς λογική» θυμωμένοι είτε καταπίνουμε το συναίσθημα αυτό είτε ξεσπάπαμε άγρια. Σε κάθε περίπτωση αυτό συχνά καταλήγει λιγότερο ή περισσότερο αυτοκαταστροφικό. Όμως ακόμη και τότε είναι χρήσιμο και σημαντικό καθώς είναι ένας τρόπος της απαραίτητης εκτόνωσης και έκφρασης που διεκδικεί ο εαυτός μας.

 

Previous Article

Η διασκέδαση στη Θεσσαλονίκη από το 1870 μέχρι σήμερα. (2ο μέρος)

Next Article

SmokeFreeBrain – Κόψτε το κάπνισμα με τη βοήθεια του ΑΠΘ

Related articles