Το εσωτερικό μας παιδί – Χαρά Βλαχοδήμου

Share:

Χαρά Βλαχοδήμου – Ψυχοθεραπεύτρια – Κλινική Ψυχολόγος

www.charavlachodimou.gr

Facebook page: Ψυχικές Καταδύσεις

 

Το εσωτερικό παιδί είναι μία πλευρά του εαυτού μας, η οποία συγκαταλέγεται μέσα στον εσωτερικό μας θίασο, και είναι αυτή η μικρή και ευάλωτη πλευρά η οποία διεκδικεί τα πράγματα, ζητάει στον κόσμο όλα όσα θέλει, όπως ένα παιδί.

Το παιδί κρύβεται στις αντιδράσεις μας:

κάθε φορά που φωνάζεις και διεκδικείς με το θυμό σου όλα όσα θέλεις
κάθε φορά που κλαις και δεν ξέρεις γιατί
κάθε φορά που νιώθεις αδικημένος

Συνέχεια οι άνθρωποι μας λένε “ωρίμασε”, “μην γίνεσαι αστείος”. Αυτά είναι προσπάθειες για για να κρύψουμε, αποριψουμε ή εξαφανίσουμε το εσωτερικό μας παιδί. Το εσωτερικό μας παιδί δεν είναι μόνο αυτό που ήμασταν αλλά συνεχίζει και είναι κομμάτι της ενήλικης μας ζωής. 

Πρέπει να το γνωρίσουμε, να το αποδεχτούμε, να το αγαπήσουμε και να του προσφέρουμε οδηγό και ασφάλεια. Στην ενήλικη μας ζωή, πρέπει να αναλάβουμε το ρόλο του γονιού στο δικό μας εσωτερικό παιδί. 

Τι είναι το εσωτερικό παιδί;

Είναι μία απεικόνιση, αρχέτυπο ή μεταφορά των βιωμάτων μας, των συναισθημάτων μας και των τραυμάτων της παιδικής μας ηλικίας.

Είναι κομμάτι της ταυτότητας μας αφενός και αφετέρου, είναι το ελεύθερο μας κομμάτι, το δημιουργικο, το αυθόρμητο, το ανυπόμονο με πολλές ανάγκες που απαιτεί να ικανοποιηθούν άμεσα. 

Αν, στην παιδική μας ηλικία μας, συνέβη εγκατάλειψη (φυσική ή συναισθηματική), τραύματα, κακοποίηση ή υπερπροστασία, το εσωτερικό μας παιδί έχει πληγωθεί και θα εμφανίζεται στην ενήλικη ζωή παίρνοντας τα ηνία.  

Που εμφανίζεται στην ενήλικη ζωή; 

Η ενήλικη ζωή διακρίνεται από:

Την ικανότητα να διαχειρίζεσαι επαρκώς τα συναισθήματα σου, να αναλαμβάνεις ευθύνες, να δημιουργείς μακροχρόνιες σχέσεις βασισμένες σε αμοιβαιότητα, να αυτο-παρακινείσαι και να αυτό-παρηγορείσαι. 

Ποιος πλήγωσε το εσωτερικό μας παιδιά;

Το θέμα, τώρα, δεν είναι ποιος προκάλεσε τα τραύματα αλλά πώς εμείς θα τα επεξεργαζόμαστε και θα ζούμε σαν ενήλικες. 

Σαν ένα παιδί, το εσωτερικό μας παιδί χρειάζεται να του προσφέρουμε ασφαλή βάση και εξερεύνηση. Να του δώσουμε ελευθερία αλλά με καθοδήγηση, όρια και αποδοχή. Αν το αφήσεις ανεξέλεγκτο θα γίνει κακομαθημένο και απαιτητικό. 

Αν το κλείσεις σε ενα σκληρό κόσμο “πρέπει να” ή συνεχόμενης κριτικής θα γίνει φοβισμένο, συνεσταλμένο και ντροπαλό. 

Φόβος εγκατάλειψης

Αίσθηση ότι δεν είναι αρκετό 

Ενοχές και αυτοτιμώρία

Χαμηλή αυτοεκτίμηση, συμπόνια και συγκαταβατικοτητα 

Τοξικες σχεσεις

Διατροφικές διαταραχές

Απομόνωση 

Αναγνώρισε το.

Άκουσε το

Δώστου αποδοχή, αγάπη, συμπόνια, παρουσία, δυνατότητα να εκφραστεί.

Βάλτου όρια, πειθαρχία, δομή. 

Εμπιστοσύνη ότι μπορεί να στηρίζεται πάνω σου

Ακούστε στο podcast μια μικρή άσκηση για να ανακαλέσεις και να αρχίσεις να συνδέεσαι με το εσωτερικό σου παιδί.

 

Previous Article

Πώς βάζουμε όρια – Δανάη Κίρλα

Next Article

Πώς να κάνουμε το Σύμπαν να λειτουργεί για μας – Δήμητρα Τζιόβα (Demetra Jiova)

Related articles